Veel oudere gebouwen hebben geen lift, waardoor de trap er de enige optie is om hogere verdiepingen te bereiken. Wie in zo'n gebouw woont of werkt, neemt de trap dus sowieso al meerdere keren per dag, zonder daar bewust bij stil te staan. Deze gewoonte hoeft niet beperkt te blijven tot plekken zonder lift.
De ervaring van het trappenlopen in een oud gebouw, met smalle treden en soms een leuning die al jaren meegaat, voelt voor velen anders aan dan een moderne trap naast een lift. Toch levert beide hetzelfde op: een korte inspanning die de lange dag onderbreekt. Die vaststelling kan helpen om de trap ook elders bewust te kiezen.
Neem de gewoonte mee naar andere plekken
Wie eraan gewend is om zonder nadenken de trap te nemen in een gebouw zonder lift, kan diezelfde gewoonte gemakkelijk meenemen naar plekken waar wel een lift staat. Het volstaat om de trap als eerste optie te overwegen, in plaats van automatisch op de liftknop te drukken. Zo breidt een bestaande gewoonte zich vanzelf uit.
Met zware tassen of bij weinig tijd blijft de lift op andere plekken een praktische keuze, zonder dat dit de gewoonte in de weg staat. Het gaat er niet om de lift altijd te vermijden, maar om de trap als vertrekpunt te nemen wanneer het kan. Die houding maakt de gewoonte haalbaar in de praktijk.
Trappenhuizen in oudere gebouwen zijn vaak rustiger dan een lift met wachttijd, wat het trappenlopen net iets aangenamer maakt. Die rust kan ook een reden zijn om op andere plekken bewust voor de trap te kiezen in plaats van te wachten op de lift. Zo wordt de trap niet enkel een verplichting maar ook een aangename optie.
Na verloop van tijd wordt de trap de vanzelfsprekende keuze, ongeacht of er een lift in de buurt staat of niet. Het vraagt geen extra uitrusting of planning, enkel een kleine aanpassing van een gewoonte die al bestaat. Zo wordt een dagelijkse verplichting in een oud gebouw de basis voor een bredere gewoonte.
